颂古十六首·其十四

〔宋代〕释明辩

春水满幽涧,江风吹断云。

年年那时节,忆著别离人。

颂古十六首·其十四拼音版

sòngshíliùshǒu··shí
chūnshuǐmǎnyōujiànjiāngfēngchuīduànyún
niánniánshíjiézhebiérén

相关诗文